
بدنسازی نوین
تنها در صورت آسیب دیدگی اولویت با دستگاه است در غیر این صورت تمرین با وزنه آزاد همیشه می بایست بعنوان اولویت اصلی در تمرینات منظور گردد.® در ذیل چند مزیت تمرین با وزنه های آزاد آورده شده است :
1_ اجرای تمرین با هالتر و دمبل در افزایش قدرت و توسعه همگون و متقارن عضلات بسیار موثر می باشند.
2_ به لحاظ بیومکانیک اجرای حرکات با وزنه ای آزاد همخوانی بسیار بیشتری با حرکات طبیعی بدن دارد .
3_ بازدهی افزایش قدرت بسیار بالاتر
4_ تقویت عضلات متعادل کننده و در نتیجه پایداری بهتر ساختار بدن
معایب تمرین با دستگاه
1_ دستگاه ، بدن را مجبور می سازد که در یک مسیر از قبل تعیین شده و مقید حرکت کند.
2_بطور کل در تمرین با دستگاه ، افزایش قدرت و رشد متقارن و همگون عضلانی به مراتب کمتری حاصل می شود.
3_ معمولا دستگاهها را برای افراد با جثه متوسط طراحی می کنند و به همین خاطر در صورتی که فرد جثه ای بزرگ یا کوچکی داشته باشد تاثیر کامل را کسب نخواهد کرد.
4_دستگاها بدلیل داشتن اتصالاتی از قبیل تسمه ، سیم ، زنجیر و... محدودیت تعریف شده حرکتی هیچ وقت به فرد اجازه اجرای حرکات بصورت انفجاری را نمی دهند ®. البته عنوان کردن این موارد بدین معنا نمی باشد که نمی بایست از دستگاهها در تمرین استفاده کرد بلکه دستگاهها نیز موارد استفاده مخصوص به خود را دارا می باشند . وتنها مسئله در حفظ ارجحیت با وزنه آزاد و اختصاص دادن درصد بیشتری از حرکات به وزنه آزاد می باشد.
مزایای تمرین با دستگاه :
1_ از بعضی جهات که احتمال آسیب دیدگی یکی از آنها به حساب می آید استفاده از دستگاه برای افراد مبتدی بسیار مطمئن می باشد .
2_در برخی از دستگاهها امکان تمرین دادن یک عضله بصورت تفکیکی وجود دارد .
3_بوسیله دستگاه می توان در مدت زمان اجرای تمرین صرفه جویی کرد چون دیگر نیازی به در آوردن و جا زدن صفحه وزنه نمی باشد.
بدنسازان امروزی روی صحنه یا برای نمایش با خود دمبل و هالتر حمل نمی کنند . در اوایل قرن بیستم (( یوجن ساندو)) پیش از آنکه روی صحنه اجرای فیگور داشته باشد ، همراه خود دمبل و هالتر می برد و قدرت خود را با بلند کردن آنها به نمایش می گذاشت .
او قویترین مرد جهان نبود ،اما در مجاب کردن تماشاگران و قویتر جلوه دادن خو تبحر داشت و خود را قوی تر از آنچه که در موردش می نوشتند نشان می داد.®
او در کوینسبرگ پراشیا به دنیا آمد و مشهورترین مرد قوی در جهان برای دو دهه اول سالهای 1900 بود. او نخستین باشگاه خود را سال 1899 در خیابان سنت جیمز لندن بازگشایی کرد و سپس بعدها حدود 20 موسسه به نام ساندو را راه اندازی کرد. او پیشگام راه اندازی باشگاههای زنجیره ای بود. او به مدت چندسال هم مجله منتشر می کرد® . ساندو، آرنولد دوران خودش بود که به دور دنیا سفر می کرد و قدرت خود را به همگان نشان می داد و برای همه فیگور می گرفت . او مدعی بود بهترین و کاملترین بدن زمان خودش را داشت . سال 1977 زمانی که IFBB تصمیم گرفت برای مسابقات مستر المپیا یک تندیس تهیه کند ، آنها از تندیس ساندو که به قهرمان سال 1901 داده شده بود الگو برداری کردند . به این ترتیب ساندو خیلی بیشتر از آنچه که تصورش را می کرد به یادها باقی ماند و هنوز هم تندیس مستر المپیا متعلق به ساندو است.
با شرح مختصری از هر تیپ بدنی که ارائه می شود می توانید تیپ بدنی خود را شناسایی کنید و پیرو آن از نکات اشاره شده جهت نتیجه گیری بهتر از تمرینات خود بهره ببرید.
اندومورف:
این تیپ بدنی افراد چاق است که خیلی ساده وزن اضافه می کنند و میل زیادی به غذا خوردن دارند. در این بدن ها جزئیات عضلانی خیلی کم و ناچیز است® و رشد وزنی به شکل عضلانی و چربی خیلی بی زحمت حاصل می شود.
_ چهار نوبت در هفته تمرین کنید و از روش تقسیمی پرسی _ کششی استفاده کنید.
_ برای هر گروه عضلانی بدن 2 الی 3 حرکت و هر حرکت را 3 ست با 12 الی 15 تکرار اجرا کنید.
_ بین ست های تمرین 30 الی 45 ثانیه استراحت کنید و از تکنیک های سوپرست و تری ست هم استفاده کنید.
_ از رژیم کم کالری و کم چربی تبعیت کنید و هر۵/۳ ساعت یک وعده غذا بخورید®. به خاطر داشته باشید وقتی که کالری دریافتی اضافه بر نیاز داشته باشید موجب افزایش بافت های چربی می شود. بنا براین حد مجاز را شناسایی کنید.
_ از عوامل چربی سوزی استفاده کنید .
_ هر روز 40 الی 50 دقیقه تمرین هوازی قبل از صبحانه به صورت ناشتا یا بلافاصله بعد از تمرین با وزنه را در برنامه کاری خود بگنجانید.
اکتومورف:
اکتومورف نقطه مقابل اندومورف است. به اشخاصی که بلند قد و بسیار لاغر اندام هستند اکتومورف گفته می شود. این تیپ بدنی برای رشد مشکل زیادی دارند اما می توانند با رعایت یک رژیم پر کالری که سرشار از پیتزا، همبرگر و بستنی است افزایش وزن را تجربه کنند.
_ 2 نوبت با یک برنامه کل بدن را تمرین دهید و این 2 جلسه را از هم با فاصله اجرا کنید مثل شنبه و سه شنبه.
_ در برنامه خود 5 الی 7 حرکت مثل اسکوات ، پرس سینه ، ددلیفت ، زیربغل ،هالترخم ، پرس سرشانه و جلوبازوبا هالتر را اجرا کنید ®. هر حرکت 3 الی 4 ست با 5 الی 8 تکرار. تکرارهای بالا موثر نیستندمگر برای عضلات شکم(20 تکرار) و ساق ها (15 الی20 تکرار).
_حداقل 6 الی 8 وعده غذایی کوچک در طول روز میل کنید که می شود حدودا هر 2 الی ۵/۲ ساعت یک وعده( از غذاهای طبیعی استفاده کنید).
استراحت بین ست ها و حرکات را می توانید بین 4 الی 10 دقیقه رعایت کنید که بستگی به مورد و عضله دارد.
مزومورف:
این تیپ به طور طبیعی نوع قهرمانی است . بدن های این تیپ ، عضلانی و قوی هستند. محاسن دو تیپ قبلی در این تیپ به طور ترکیبی وجود دارد.
_ اجرای 2 الی 3 نوبت تمرین در هفته روی برنامه های کل بدن در یک روز توصیه می شود.
_10 الی 12 حرکت برای هر جلسه تمرین در نظر بگیرید ،® هر کدام را 4 الی 5 ست با 8 الی 10 تکرار اجرا کنید به استثنای عضلات شکم و ساق که تکرارهای بالاتری( بین 15 الی20 ) دارند.
2 الی 3 نوبت در هفته جلسات 20 دقیقه ای تمرین هوازی داشته باشید.
نکته:اکثر افراد ترکیبی از این تیپ های بدنی را دارند بنابراین شاید در یک بدن نشانه هایی از 2 تیپ بدنی داشته باشید.
باور عموم مردم براین است که پس از کناره گیری از ورزش عضلات خیلی زود مبدل به چربی خواهند شد . آیا عقیده شما هم همین است ؟
امکان تبدیل عضله به چربی وجود ندارد . هنگامی که به تمرین و ورزش می پردازید عضلات حجیم تر شده و قدرتشان نیز افزایش می یابد . دلیل این مسئله این است که تمرین باعث افزایش بلوک های پروتئینی به نام آمینو اسید جهت ذخیره در بافت های عضلانی می گردد . درطول شبانه روز آمینواسیدها در حال گردش از عضله به جریان خون و سپس دوباره بازگشت به عضله می باشند . تمرین به عنوان محرک اصلی در وادار کردن بازگشت آمینو اسیدها به داخل بافت عضلانی محسوب می گردد. زمانی فرد از تمرین کردن دست می کشد آمینو اسید کمتری به عضلات فرستاده می شود و بدین ترتیب عضلات کوچکتر می شوند . درچنین شرایطی بدن راهی بجز ذخیره پروتئین مازاد ندارد و آمینواسیدی که به وسیله عضلات مورد استفاده قرار نگرفته است توسط کبد برگزیده می شوند و بدین شکل یا از آنها برای تولید انرژی استفاده می شود و یا این که به چربی تبدیل شده و در بخش هایی از بدن بصورت بافت چربی ذخیره می گردند .
بنابراین به محض کنار گذاشتن ورزش و یا دست کشیدن از تمرین می بایست کمتر غذا خورد . چون در غیر این صورت افزایش وزن حاصل خواهد شد . که بطور قطع این افزایش وزن چیزی به جز افزایش بافت چربی نخواهد بود . پس یادمان نرود که عضله هرگز به چربی تبدیل نمی شود.
معمولا به افرادی که خواستار افزایش تاثیرات آنابولیکی در عضلاتشان هستند توصیه می شود که وعده های غذایی شان در حجم کمتر و در وعده های بیشتر و فواصل زمانی معین در طول روز میل کنند.® بطور معمول پایه این نوع رژیم ها تشکیل شده است از دریافت یک وعده حاوی پروتئین در فواصل دو تا دوساعت ونیم یک بار به جهت حفظ سطح پلاسمای آمینو اسید در یک حد معین و در نهایت افزایش خاصیت بالانس نیتروژن مثبت در بدن .
قرار گرفتن بدن در وضعیت بالانس نیترژن مثبت یعنی افزایش رشد عضلانی . در عمل خیلی از بدنسازان بصورت روزانه سعی در دریافت 4 تا 8 وعده غذا دارند که البته لزومی هم ندارد که تمام وعده های غذایشان بصورت جامد باشد و نوشیدن یک محلول پروتئینی در برخی از وعده ها حکم یک وعده غذایی را برای آنها دارد .
خوردن وعده های غذایی کم حجم به چند دلیل ایده بهتری می باشد.® جدای از حفظ بالانس نیتروژن مثبت برای مدت طولانی تر خوردن غذای کم حجم در وعده های بیشتر این اجازه را به فرد می دهد که روزانه کالری بیشتری به بدن برساند و در عین حال احتمال افزایش درصد چربی را هم به حداقل برساند . تحقیقات زیادی سنخیت این موضوع را تایید کرده که خوردن یک میزان مشخص کالری بصورت 4 تا 5 وعدهدر روز در قیاس با خوردن همان میزان کالری در 2تا 3 وعده افزایش درصد چربی به مراتب کمتری را برای فرد در پی داشته است که البته این مسئله به میزان قابل توجهی با کنترل ترشح هورمون انسولین مرتبط می باشد.
وعده های غذایی پر حجم ترشح بیشتر هورمون انسولین را در پی دارد و انسولین هم در جواب تمایل بیشتری به ذخیره کالری بصورت چربی در بدن دارد. بطور معمول آزاد سازی انسولین کمتر در هر وعده غذایی به معنای سنتز کمتر چربی در بدن می باشد®. وتنها استثنا این قانون در طول زمان دو ساعت بعد از تمرین می باشد. درطول وعده غذایی بعد از تمرین که معمولا به شکل محلول حاوی پروتئین و کربوهیدرات ساده است ترشح انسولین زیاد می شود.ولی همین ترشح زیاد هم در این مقطع بعنوان یک یاری رسان و تسریع دهنده در روند ر یکاوری عضلات که شامل افزایش سنتز گلوکز و بارگیری آمینواسید به داخل سلول های عضلانی است عمل می کند.
با وجودی که این نوع رژیم های غذایی بسیار معقول و موثر به نظر می رسند ولی به چند دلیل به افراد مسن پیروی از این رژیم توصیه نمی شود ، چون در یک تحقیق به عمل آمده بر روی چند زن مسن مشخص شد که بالانس مثبت نیتروژن آنها در صورت دریافت دو وعده غذا در طول روز بسیار بهتر بوده است ®. علت این چنین حالتی را محققان پدیده Pulse pattern می دانند که در این وضعیت احتیاج بیشتر به آمینواسیدهای آزاد در خون جهت افزایش سنتز پروتئین پیش می آید. در این خصوص جای تعجب است چون اکثر عملکرد های بدن با پیری روند نزولی به خود می گیرند ولی استخراج آمینهواسید در روده روند صعودی پیدا می کند. بنا به تحقیقات مشابه دیگر می توان اینطور جمع بندی کرد که افراد مسن نیازی به پیروی از این نوع رژیم ندارند ولی برای افراد جوان پیروی از رژیم های غذایی کم حجم و در وعده های بیشتر موثر و مفید می باشد.
با خوردن کالری بیش از حد نیاز بدن چاقی و چربی اضافه عارض می شود .خوب تا این جای مطلب را که همه به خوبی می دانند اما آیا مواد غذایی هستند که با عث لاغری شوند؟
این ایده که بعضی از غذاها به انرژی بیشتری در قیاس با انرژی (کالری) موجود در خودشان جهت هضم و جذب در بدن نیاز دارند به خودی خود سروصدای زیادی در عالم رژیم های غذایی و رژیم گیرها به پا کرد.
این گفتخ که شما می توانبد با خوردن یکسری مواد غذایی نه تنهابر وزن تان نیفزایید بلکه بالعکس بخشی از کالری که توسط مواد غذایی دیگر به بدنتان رسیده را نیز جهت هضم این مواد استفاده کنید .نیاز به تحقیق و بررسی دارد.
واقعیت تلخ این است که تمام مواد غذایی حتی کم ارزش ترین آنها هم دارای کالری می باشند .با تمام این اوصاف بدن عملکردی دارد که برخلاف خواست شما عمل می نماید و این پر بازده ترین موتور شناخته شده برای انسان است. کالری دریافتی به داخل بدن حتی در سبک ترین ماده غذایی باز چندین برابر انرژی که برای هضم آن نیاز است کالری دارد.
تنها یک ماده غذایی با کالری منفی وجود دارد
برای اینکه بتوان بصورت واقعی بیشتر از کالری موجود در یک ماده غذایی کالری مصرف کرد می بایست مقوا خوردیعنی ماده ای که حاوی 100%سلولز است. البته همانطور که می دانید بدن ما انسان ها دارای آنزیم تجزیه کننده سلولز نمی باشد. بنابراین تنها در صورت خوردن مقوا است که سیستم گوارشی بدون دریافت حتی یک کالری می باست جهت هضم و عبور آن انرژی بسوزاند®.ولی خوردن مقوا و کلا ً عنوان کردن این موضوع صرفا جهت فهم بهتر این موضوع می باشد و به هیچ عنوان خوردن یک چنین ماده ای به انسان توصیه نمی شود.
به موضوع مواد غذایی با کالری منفی می توان این طور نگاه کرد که این قبیل مواد به لحاظ حجم و در عین حال وجود فیبر،موادارگانیک، املاح،ویتامین ها، مواد معدنی و چندین و چند مزیت دیگر موجود در آنها در قیاس با مواد غذایی بی ارزش و با کالری افزوده بسیار مفید وارزشمند می باشند. خوردن یک بشقاب سالاد بزرگ قبل از شام (سالادی که حاوی کاهو،خیار،گوجه فرنگی،هویج و پیاز باشدو برای طعم به آنها تنها لیمو و یک قاشق روغن زیتون اضافه شده باشد) ®باعث می شود که حجم زیادی از معده پر شده و در عین حال بدلیل شروع کردن به غذا خوردن احساس سیری زودتر به سراغ فرد بیاید(همانطور که می دانید تقریبا پس از 20 دقیقه از خوردن غذا احساس سیری به سراغ فرد می آید)
پس ببینید که بدین ترتیب فرد به جای این که 500 کالری در یک وعده غذایی به بدن انرژی برساند تنها 250 کالری به بدن انرژی رسانده است و همین کاهش کالری است که بعنوان بهترین و اصلی ترین راه کاهش وزن محسوب می شود®.
در ادامه این پست سبزیجات و میوه های حاوی کالری کم آورده شده است.
سبزیجات:
کلم بروکلی- گل کلم- مارچوبه – چغندر-هویج –کرفس- ریشه کاسنی- فلفل قرمز- خیار – سیر – لوبیا سبز- پیاز – کاهو – تربچه – اسفناج –شلغم – کدوسبز – سبزی خوردن- ترب
میوه ها:
گریپ فورت-پرتغال – آناناس – سیب – نارنگی – توت فرنگی –زغالخته – انبه.
بنابراین تمرین زدگی برای یک بدنساز به چه معنا میباشد؟ بهترین تعریف برای تمرین زدگی به وضعیتی اطلاق میشود که بدن به طور مداوم بهوسیله تمرین (تمرین با وزنه یا ایروبیک) تحت استرس باشد یعنی تا جائیکه دیگر استراحت به تنهائی برای ریکاوری کافی نباشد.
تمرین زدگی در کل دو نوع میباشد:
تمرین زدگی موضعی ـ تمرین زدگی سیستماتیک.
هر دو عارضه فوق میتواند بر اثر زیاده از حد تمرین کردن، استرس بدون زمان ریکاوری کافی، استراحت و تغذیه مناسب عارض شود.
تمرین زدگی موضعی شایعتر میباشد. تمرین زدگی موضعی همانطور که از اسمش پیداست به تمرین زدگی یک عضله و یا گروه عضلانی مشخص بدون تأثیر گذاری مستقیم بر روی گروههای عضلانی دیگر اطلاق میشود.
شایعترین علت تمرین زدگی موضعی زمانی است که یک گروه عضلانی بهصورت روزهای پشت سر هم و یا با استمرار متمادی بدون در نظر گرفتن استراحت کافی تمرین داده شوند. این عارضه همچنین زمانیکه در عضلات رخ میدهد که عضلات کمک کننده (مثلاً سرشانه پس از روز تمرین سینه) در روز بعد مورد تمرین قرار بگیرند و بدین ترتیب به این عضلات ریکاوری کافی داده نشود.
تجربه کردن تمرین زدگی موضعی بین بدنسازها، پاورلیفترها و فیتنس کارهای مسابقه یک امر شایع تلقی میشود. تمرین زدگی سیستماتیک کمتر بروز مینماید ولی در عوض عوارض آن بسیار جدیتر از تمرین زدگی قبلی میباشد. تمرین زدگی سیستماتیک کل بدن را تحت تأثیر قرار میدهد و بدن را وارد شرایط بالانس منفی نیتروژن (کاتابولیک) مینماید. وقتی بدن در این وضعیت قرار میگیرد شروع به تولید مقدار زیادی کورتیزول مینماید. کورتیزول هورمونی است که توسط غده آدرنال در پاسخ به استرس آزاد میشود. کورتیزول همانند یک سد بازدارنده در مقابل روند ترمیم بافتهای عضلانی عمل نموده. تولید تستوسترون را کاهش داده، از سنتز پروتئین ممانعت کرده، به سرعت تخریب سلولهای پروتئین شتاب بخشیده و رشد عضلانی را متوقف میسازد. شرایط از این هم بدتر شده و از توانائی بدن در استفاده از چربی بهعنوان منبع تولید انرژی کاسته شده و در عوض بر میزان ذخیره بافت چربی در بدن افزوده میشود.
علائم تمرین زدگی :
تمرین زدگی علائم بسیار زیادی دارد. علائم فیزیکی شامل افزایش تعداد ضربان قلب در صبح (۱۰ ضربان بیشتر از حد نرمال) ثبات فشار خون بالا، درد عضلانی ماندگار، افزایش دفعات ابتلاءبه بیماری همچون سرماخوردگی، افزایش احتمال آسیبدیدگی، کاهش اشتها و کاهش وزن میباشند. تأثیرات ناشی از تمرین زدگی تنها به علائم فیزیکی منتهی نمیشود و علائم روانی را نیز در بر میگیرد. علائم روانی و رفتاری که بر اثر تمرین زدگی بروز مینمایند عبارتند از بیقراری، تغییرات ناگهانی در خلق و خوی، بیخوابی، افسردگی، از دست دادن انگیزه تمرین (که معمولاً بهدلیل حاد بودن تمرین زدگی بروز مینماید یعنی فرد هفتهها و یا ماهها در این وضعیت قرار گرفته باشد) معمولاً برای این وضعیت عبارت (بدن سوخته) را بهکار میبرند. شرایط فوق بسته به کوتاه مدت بودن و یا بلند مدت بودن عارضه تمرین زدگی فرق میکند، بهگونهای که یا خستگی بعد از اجراء تمرین در فرد باقی مانده و یا تغییرات خلق و خوی حتی پس از گذراندن دوره ریکاوری به قوت خود باقی میماند.
● راههای درمان تمرین زدگی
درمان تمرین زدگی بهنظر، خیلی ساده میرسد. استراحت، تغذیه مناسب و کافی. اما با این وجود تعابیر مختلفی در ارتباط با استراحت کافی و تغذیه مناسب وجود دارد. بغرنجتر شدن این شرایط زمانی بیشتر نمایان میشود که فرد در بحران آماده سازی شرکت در مسابقه قرار داشته باشد. یعنی بدنساز با حفظ میزان کالری دریافتی سعی در افزایش تمرین دارد.
● استراحت و تمدد اعصاب
راههای زیادی برای استراحت وجود دارد که بدنسازها میتوانند بهوسیله آنها سطح کورتیزول را کاهش دهند. یکی از واضحترین شیوهها افزایش مدت زمان خواب (که البته منظور خواب با کیفیت و دارای R.E.M میباشد) است که هورمون رشد GH افزایش مییابد و از سوی دیگر سطح کورتیزول کاهش مییابد. از شیوههای مثبت دیگر که برای کاهش استرس و کمک به ریکاوری مورد استفاده قرار میگیرند به ماساژ (که باعث افزایش جریان خون بهداخل عضلات شده و در نتیجه کمک به ریکاوری میکند). عبادت (مدیتیشن) و یوگا را میتوان نام برد. کم کردن کافئین و محرکهای دیگر بهدلیل تأثیر منفی آنها بر روی الگوی خواب نیز مهم میباشد. کافئین همچنین موجب تحریک غده هیپوفیز شده و نتیجتاً میتواند باعث بالا رفتن سطح کورتیزول و (dopomin) که یکی از مشتقات آمونیاک میباشد گردد.
در عمده موارد وقتی به باشگاه می روید از قبل یک برنامه مشخص برای خود دارید و می دانید در آن روز خاص چه حرکاتی را می خواهید انجام دهید و این باعث می شود که از لحاظ ذهنی تا حدودی آمادگی لازم را جهت تمرین داشته باشید.
این به عنوان یک اصل خیلی خوب است وبهتر است ®که در اکثر اوقات رعایت شود اما حتما می دانید زمانهایی وجود دارد که می توانید برای ایجاد شوک عضلانی روی برخی اصول پا بگذارید ودر واقع آنها را تا حدودی نادیده بگیرید .
این بار می توانیم روشی را برای تمرین معرفی کنیم که به آن بازی گفته می شود .یقین دارم پس از آشنایی با این روش از طرفداران آن خواهید شد چرا که شور و حال عجیبی به تمرین می دهد® و از همین جهت برای افرادی که در تمرین دنبال تنوع هستند روش خوبی است .
روش بدین صورت است که شما عضله مورد نظر خود را انتخاب می کنید و حرکاتی که می خواهید اجرا کنید را جداگانه روی تکه هایی کوچک از کاغذ می نویسید . پس از آن که از هر حرکت یک قرعه درست کردید آنها را در یک ظرف یا لیوان و... می ریزید و یکی از آنها را اتفاقی بر می دارید ®.هر حرکتی آمد آن را اجرا می کنید و باهمین رویه کار را ادامه می دهید . از آنجا که نمی دانید چه حرکتی در قرعه خواهد آمد ،ذهن هیچگونه آمادگی اولیه ای برای تمرین ندارد و در واقع طی چند دقیقه یا حتی چند ثانیه باید خود را جهت اجرای حرکت آماده کند . با این روش عضلات خود را فریب می دهید وآنها شوک می بینند®. ازاین روش می توانید برای ایجاد تنوع در تمرین استفاده کنید و از آن لذت ببرید حتما به دوستان خود هم این روش را بیامزید تا آنها هم مثل شما از تمرینات خدو لذت بیشتری ببرند.
سیر نشان داده است که روی افزایش سطح هورمون تستسترون تاثیر دارد و هورمون مذکور نیز یکی از هورمون های کلیدی در افزایش قدرت و رشد عضلات است .® یک تاثیر جالب و بسیار موثر دیگر که از مصرف سیر حاصل می شود کاهش یافتن سطح هورمون کورتیزول در بدن است ( هورمون مذکور یک نقش تخریب کننده در بدن دارد ) درست یک نقشی متضاد تستسترون دارد و هر یک از آنها در بدن با هم رقابت می کنند یکی برای تخریب و دیگری برای ساخت عضلات .®
کورتیزول موجب شکسته شدن پروتئین ها در بدن می گردد از آنجایی که سیر ترشح تستسترون را در بدن تحریک می کند و از طرفی نقش باز دارنده در مقابل کورتیزول دارد® . یک ماده غذایی آنابولیک و ارزشمند به حساب می آید .
شاید به همین دلیل باشد که برخی بدنسازان حرفه ای آبا و اجداد ایتالیایی دارند .قهرمانانی مثل کوین لورون، فرانکوکلمبو ، لو فرینو ، مایک ماتارازو و چندین نام مشهور دیگر . حالا لازم نیست شما هم یک مادر ایتالیایی داشته باشید تا در غذاهایش از سیر زیاد استفاده کند. سعی کنید روزی یک مکمل سیر مصرف کنید که حاوی 4 میلی گرم آلیسین (عنصری در سیر ) باشدکه البته باید این میزان را در 2 بخش 2 میلی گرمی میل کنید نه به شکل یکجا. درضمن شما می توانید قرص سیر ( گارلت)را از داروخانه ها تهیه کنید.
یکی از وعده ها را یک ساعت قبل از تمرین میل کنید ، اینکار باعث می شودتا تاثیرات آنابولیک سیر به حداکثر برسد ودر عین حال حریف تمرینی تان هم از بوی ناخوشایند سیر طبیعی ناراحت نشود®.
قبول بفرمایید زنان قویتر از مردانند!
شاید باورتان نشود اما تحقیقات نشان داده زنان از نظر فیزیکی قویتر از مردان هستند اگر مقدار مساوی از عضله دو سر بازوی زن و مرد را به یک محرک الکتریکی متصل کنید ،عضله زن نیروی بیشتری را تولید می کند .
البته این موضوع مصداق فیزیکی دارد نه جنسی . عضلات زنان در یک خط صاف قرار دارند و مانند مردان برجستگی (یا قله عضله) ندارند که بهترین روش برای یک انقباض موثر و کارآمد است. ویژگی عضله یک زن این است که عضله او در یک عضو راست قرار بگیرد ،در حالی که مرد نیروی خود را به جهات مختلف بکار می برد و زن این نیرو را در یک جهت وارد می کند ،به همین خاطر قویتر است.
برای هر کسی که سعی در کاهش وزن دارد این سوال بسیار مهیج می باشد .اگر به صورت خیلی ساده می خواهید این موضوع را بدانید که آیا بدن برای گرم کردن آب کالری می سوزاند پاسخ بله می باشد ،اگر می خواهید بدانید که نوشیدن آب یخ آنهم در مقادیر زیاد در ثابت ماندن و یا کاهش آن کمک می کند ®، این بار برای جواب بله نیاز به محاسبه می باشد .
اول از همه می بایست به کلمه کالری یک مقدار دقیقتر نگاه کرد چون دونوع کالری وجود دارد .یک کالری که با حرف c کوچک شروع می شود calories ویکی کالری هم با C بزرگ شروع می شود Calories ®.
کالری که با حرف C بزرگ شروع می شود جهت نشان دادن میزان انرژی موجود در مواد غذایی بکار برده می شود و کالری که با حرف c کوچک شروع می شود نشان دهنده مقدار انرژی است که باعث گرم شدن 1 گرم آب به اندازه یک درجه سانتی گراد می شود. برداشتی که اکثر افراد از Calories دارند در واقع کیلوکالری می باشد kilo calories می باشد.
بنابراین برای گرم کردن یک کیلوگرم آب به میزا یک درجه سانتی گراد نیاز به یک کیلو calorie می باشد® بنابراین هنگامی که نوشابه حاوی 140 کالری Calorie را می نوشید حدود۱۴۰۰۰۰کالری calorie به بدن رسانده اید .
از خواندن عدد فوق دچار دلهره نشویدچون این تبدیل در فعالیت های دیگر روزانه نیز صحت دارد برای مثال پس از دویدن به مسافت 1.6کیلومتر حدود 100 کالری Calorie سوزانده می شود که معادل است با۱۰۰۰۰۰ هزار کالریcalorie بنابراین با در نظر گرفتن این تعریف از کالری که بر پایه افزایش درجه دمای آب استوار است ®،گفتن این مطلب که بدن برای گرم کردن آب یخ مجبور به سوزاندن کالری است منطبق می باشد مگر اینکه آب دفع شده از بدن ( ادرار) بصورت یخ باشد . پس بدن باید دمای آب را افزایش دهدو به همین خاطر هم می بایست کالری بسوزاند.بیائیدمیزان دقیق کالری سوزی که براثر نوشیدن نیم لیتر آب یخ در بدن رخ می دهد را مشخص نماییم.
●دمای آّب یخ حدود 2 درجه سانتی گراد تخمین زده می شود .
●دمای متوسط بدن حدود37 درجه سانتی گراد تخمین زده می شود .
●برای گرم کردن یک گرم آب به میزان یک درجه سانتی گراد نیاز به یک کالری ( calorie) انرژی می باشد .
بدن برای گرم کردن آب یخ 500 گرم می بایست آن را از دمای 2 درجه سانتی گراد به 37 درجه سانتی گراد برساند ®که برای انجام این کار بدن می بایست 17500کالری ) calorie ( بسوزاند. البته در نظر داشته باشید که این مقدار کالری از نوع کالری با حرف c کوچک می باشد. حال اگر بخواهیم این مقدار را برحسب کالری با حرف C بزرگ حساب کنیم در نهایت 17.5 کالری خواهد شد.
حال حساب کنید که در یک رژیم غذایی روزانه بر حسب 2000( (Calorieسوزاندن 17.5 کالری چقدر می توتند با اهمیت و قابل توجه باشد . حال اگر فرد در رژیم غذایی بصورت روزانه حدود 8 لیوان آب یخ بنوشد حدود 1892 گرم آب به بدن رسانده® که برای افزایش دمای این میزان در طول روز ،بدن می بایست حدود 70کالری Calorie بسوزاند که البته همین مقدار هم به اندازه خود می تواند موثر باشد.
با تمام این تفاسیر هرگز نبایست مواردی همچون نوشیدن آب یخ را به لحاظ کارائی و تاثیر جایگزین رژیم غذایی صحیح و اجرای تمرینات ورزشی کرد® . بهر حال در دوره کاهش وزن یک کالری هم یک کالری است پس سعی کنید نوشیدن آب یخ را جایگزین آب ولرم کنید ولی از اهمیت تمرینات ورزشی ( تمرینات با وزنه و ایروبیک) بعلاوه رژیم غذایی صحیح در دوره کاهش وزن غافل نشوید.
ماست یک ماده غذایی منحصر به فردی است که بدنسازها می بایست بصورت مرتب در رژیم غذایی شان از آن استفاده کنند. ماست نه تنها دارای پروتئین بالا ،کربوهیدرات پایین و چربی است بلکه حاوی باکتری های پرورش یافته مفید برای سلامتی است که موجب ارتقاء پروسه هضم و افزایش عملکرد سیستم ایمنی بدن می شود.یک پیاله ماست کم چرب دارای 143 کالری ،12 گرم پروتئین،16 گرم کربوهیدرات و3.5 گرم چربی می باشد.®
از نقطه نظرماکرونوترینت ها (عناصر شیمیایی تشکیل دهنده همچون : فسفر،کلسیم،نیتروژن ،پتاسیم ،سولفور منیزیم) ،ماست خیلی نزد یک است به غذای ایده آل:32% پروتئین 43% کربوهیدرات 22% چربی. یعنی همان نسبت درصد غذایی که در رژیم غذایی روزانه می بایست از آن پیروی کنید® .
در میان خواص منحصر به فرد ماست وجود باکتری های مفید در آن یکی از ویژگی های مختص ماست می باشد.
باکتری های مفید ماست از پرورش دو نوع باکتری فعال مشخص به نامهای Loctobacilus و Streptococcus بوجود می آید. این باکتری ها با متابولیزه کردن برخی از قندهای (لاکتوز) موجود درشیر به اسید لاکتیک باعث تغییر در غلظت مایع شیر و تبدیل آن به ماست می شوند®.
بدن انسان به این باکتری های مفید جهت کمک به تثبیت محیط پرورش باکتری ها در روده که بوسیله استرس و مواد شیمیایی از تعدادشان کم می شود نیازمند می باشند. تثبیت محیط پرورش باکتری ها در روده موجب ارتقاء عملکرد سیستم هاضمه می گردد. با محدود شدن تعداد این باکتری ها عفونت های ویروسی افزایش می یا بد. به نوع دیگر می توان این طور عنوان کرد که باکتری های سودمند که بصورت طبیعی در مسیرسیستم گوارش مقیم هستند باعث بهتر شدن عملکرد دستگاه گوارش می شوند و کمک به سیستم دفاعی بدن در مقابل پس از مصرف یک دوره آنتی بیوتیک ها که باعث کشته شدن هر دونوع باکتری های مفید و مضر بدن می شود. پزشک به احتمال زیاد به فرد بیمار مصرف ماست را توصیه می کند تا بدین ترتیب هر چه سریعتر بر تعداد باکتری های مفید داخل سیستم گوارش افزوده شود . بدنسازها می توانند از ماست ساده در رژیم غذایی روزانه شان استفاده کنند®. و بهتر است از خوردن ماست های طعم دار پرهیز کنند چون اکثر این قبیل طعم دهنده ها حاوی شکر( قند) هستند. قند زیاد موجب برهم خوردن نسبت ماکرونوترنیت های موجود در ماست می شود و بدین ترتیب از ارزش غذایی آن برای بدنسازها کاسته می شود . درضمن خوردن دو پیاله کوچک ماست دردو وعده جداگانه به مراتب بهتر از خوردن یک کاسه ماست در یک وعده غذایی می باشد.®